Jenever proeven in Balegem

Lot Wildiers

School Backpack Verkenner Lotte School Backpack

Nu het wat kouder wordt, geniet ik des te meer van wandelen. Hoewel ik dol ben op dat zomerse weer, die groene bossen, hou ik het meest van een wandeling waarbij je jezelf warm moet wandelen. Om dan met rode wangen van de koude zo’n gezellig cafeetje of restaurant binnen te lopen voor een warme choco. Of iets sterkers.

Jenever hoort bij koud weer. Niks zo goed als jezelf opwarmen met een stevige borrel. Bovendien zit die borrel stevig vast in onze geschiedenis. Het is zo Vlaams om van een glaasje jenever te nippen, zo vertrouwd. In Balegem vind je een van de laatste echte stokerijen: Jeneverstokerij Van Damme: een begrip in Oost Vlaanderen. Een bezoek aan die stokerij was aan de orde.

Drinken, eten en slapen

Stokerij Van Damme zit genesteld binnen de dikke muren van een vierkansthoeve. De stokerij wordt gerund door het echtpaar Ludo en Monique, die ook nog de volledige boerderij draaiende houden. Veel werk, maar het loont, want hiermee houden ze de controle over élke stap van het stoken. ‘Van korrel tot borrel, alles doen we zelf,’ zeggen ze wel eens. En het is waar. Alsof dat alles nog niet genoeg werk is, openden ze in de boerderij ook nog eens een B&B. Waar ik logeer, want ik zit graag bij de bron.

Mijn weekend in B&B Van Damme begint in restaurant Soetekoeke niet ver weg van de B&B. Met vrienden, uiteraard, want zo’n weekendje weg smaakt het beste tezamen. In het gezellige interieur eten we de avond weg, om dan gezellig te voet terug te gaan naar onze B&B. Een frisse neus voor we allemaal onder de wol kruipen.

Op bezoek in de stokerij

Op zaterdag doen we het rustig aan. We slapen uit. En na een zalig, laat ontbijt in de lichte ontbijtkamer steken we het erf over voor een bezoek aan de stokerij. Sinds mijn laatste bezoek aan de Vlaamse Ardennen weet ik perfect hoe bier gebrouwen word. Maar van jenever weet ik enkel hoe je het drinkt, niet hoe je het maakt. De gids die ons de stokerij door leidt, vertelt honderduit over het stookproces. Over hoe het graan hier op het land van de boerderij groeit, hoe het gemest wordt met mest van de eigen koeien. Dat graag wordt tot mout gebrand, waarna het gaat gisten in water. De alcohol die zo ontstaat, wordt gedistilleerd tot er jenever ontstaat.

Het proces van het jenever stoken is in wezen vrij eenvoudig. Maar het moet met zorg en inzicht gebeuren, om het een kwaliteitsproduct te bekomen. In de Stokerij Van Damme gebruikt men daarvoor nog steeds de originele stookinstallatie uit 1862! Zelfs al lust je geen jenever, is een bezoek aan de stokerij de moeite. De enorme stookinstallatie, met zijn draaiende wielen en groen geschilderde vaten is gewoonweg mooi om te zien. Het toont bovendien hoe een eenvoudig familiebedrijf al meer dan 150 jaar lang een goed, sterk product op tafel kan zetten. Want jenever uit Stokerij Van Damme is ook een erkend streekproduct.

Na ons bezoek aan de stokerij mogen we proeven. Drie borrels jenever, en ik voel al snel dat we de geplande wandeling maar even moeten uitstellen. Nochtans zit de vrolijkheid er wel in. We maken dan maar een kort tochtje in de omgeving, om dan later in de avond naar restaurant ’t Parksken te trekken. Fijne cuisine, in een simpelweg mooi interieur. We vertoeven hier de hele avond, en dat vind ik helemaal niet erg.

Wandelen langs glooiende paden

Omdat we natuurlijk in het Wandelwalhalla zijn, is er geen ontkomen meer aan. Ik wil gaan wandelen. Dus trommel ik iedereen lekker vroeg uit bed. Lekker ontbijten, wandelschoenen aan en hop, de koude in. Onze auto en spullen mogen nog eventjes bij de B&B blijven. Vlakbij de B&B ligt de Asselkouterroute, een wandeling waar ik al een tijdje een oogje op heb. Onze hele zondag spenderen we buiten. Langs glooiende paden, door dorpskerntjes en langs velden die er kaal en koud, maar toch sfeervol, bijliggen. Onderweg stoppen we bij afspanning ’t Oude Munte, voor een pannenkoek. Na meer dan 13 kilometer in de benen komen we weer terug bij B&B Van Damme. Het stond niet in de planning, maar voor we naar huis gaan, snoep ik nog snel een borreltje jenever. Tegen de koude, weet je wel.

Gek hoe een bezoek aan de Vlaamse Ardennen telkens heel anders is. Hoewel ik in juni zo genoot van die lange zomerdagen in vakantiehuis Samuus, is mijn bezoek in de herfst minstens even gezellig. In de ochtend hangt de mist tussen de lage heuvels, en de eens zo groene bomen, zijn nu roestkleurig. Gek hoe het karakter van een streek zo herkenbaar, en toch zo anders is wanneer de seizoenen wisselen. Maar dat zorgt er natuurlijk voor dat je nooit uitgekeken raakt op het Wandelwalhalla, toch?

Lot Wildiers

Lot is fulltime reisblogger bij Reisgoesting. Ze is gigantisch nieuwsgierig en heeft een voorliefde voor eigenaardige dingen. Wanneer ze reist, gaat ze er volledig voor: of het nu gaat om een weekendje dichtbij of een reis naar de andere kant van de wereld. Overal gaat ze op zoek naar de mooiste verhalen, naar de meest geheimzinnige, vreemde plekken. Zo kon ze al het noorderlicht, een rijles in een tank en een namiddag als haringvisser van haar bucketlist schrappen.

Meer over Lot >>

Schrijf je in op de nieuwsbrief